حجتالاسلام والمسلمین رحیمیصادق، مدیر حوزه علمیه استان تهران، در گفتوگو با خبرنگار خبرگزاری حوزه در تهران، به تبیین مواضع اصولی نظام و هشدار به مسئولان پرداخت.
با توجه به تحولات اخیر، دیدگاه جنابعالی در خصوص احتمال مذاکره با رژیم آمریکا چیست؟
بسم الله الرحمن الرحیم. نسبت به مذاکره با رژیم منحوس، پیمانشکن و خائن آمریکا، جای هیچگونه شک و شبهه و بحثی نیست که این مذاکره هیچ فایدهای برای کشور نخواهد داشت. در کلمات رهبر شهیدمان(ره) نیز کراراً بر این مطلب تأکید شده است؛ شاید جامعترین تعبیر، همان فرمایش رهبر شهیدمان بود که تأکید کردند: مذاکره با آمریکا، مخصوصاً با این رئیسجمهور مفلوک، فاسد و بیمنطق، نه شرافتمندانه است، نه عاقلانه و نه عزتمندانه. لذا ما هیچ گفتگویی با این رژیم قاتل که در وسط مذاکره، جنگ را بر ما تحمیل کرده، نمیتوانیم داشته باشیم.
وی در ادامه تاکید داشت: هیچ انسان عاقل و منصفی با قاتل رهبر خود و پدر امت نمیرود بنشیند مذاکره کند؛ این کار مثل این است که کسی پدرِ فردی را کشته باشد و خانواده مقتول بروند با قاتل بنشینند مذاکره کنند که حالا چطوری عمل کنیم؟ خیر، آنها به یک دستگاه بالاتری که دادگاه باشد میروند تا حقشان را بگیرند. لذا اصل مذاکره با آمریکا از اساس بیمعنا است.
اگر تحت شرایطی بحث گفتگو مطرح شود، چارچوب آن از نظر شما چیست؟
بر فرضی هم که قرار باشد مذاکرهای باشد، این گفتگو صرفاً برای «تفهیم اتهام» و گرفتن حق ملت ایران از جانیانی است که به مردم، نظام و رهبری عزیز ما تعرض کرده و ایشان را به شهادت رساندند. در این فاز، بر اساس ضوابط قانون اساسی، تنها کسی که میتواند محدوده این گفتگو را مشخص کند، شخص ولیفقیه و رهبر معظم انقلاب است و هیچکس و هیچ جایگاه دیگری حق تعیین تکلیف در این زمینه را ندارد. رهبری معظم با آن «ده شرط» مشهور، مسیر را مشخص کردهاند؛ لذا هرگونه تعدی، اضافه کردن یا کم کردن از این ده شرط مشروع و قانونی نیست و مردم هم به آن راضی نخواهند بود.
در روزهای اخیر بحثهایی پیرامون تنگه هرمز مطرح شده؛ موضع حوزه علمیه استان تهران در این باره چیست؟
تنگه هرمز متعلق به ایران است. انسان سر بخشی از «خانه خود» که مذاکره نمیکند. این آبراه متعلق به ملت ایران است و جای هیچ بحثی ندارد. تنها کاری که باید صورت بگیرد، تعیین ضوابط عبور است. همانطور که اگر اجازه دهیم قطار یا اتوبوسی از جادههای ترانزیتی ما رد شود، باید قوانین داخل کشور و پرداخت عوارض را رعایت کند، تنگه هرمز هم همینگونه است. بنابراین هیچ گفتگویی سر اینکه در تنگه هرمز چه باید بشود یا نشود، وجود ندارد؛ این متعلق به مردم ایران است. کشتیهای متعلق به آمریکا، رژیم اشغالگر قدس و کشورهایی که حیاط خلوت دشمنان ما هستند، ابداً اجازه ورود نخواهند داشت. مسئله بسیار روشن و واضح است.
در حوزه ذخایر هستهای و غنیسازی، فشارها بر روی کشور افزایش یافته است. تحلیل شما در این باره چیست؟
سر اصل مسئله هستهای و ذخایر اورانیوم غنی شده که ذخایر استراتژیک ما است، هیچکس حق گفتگو ندارد. فشار آنها نشاندهنده ترسشان از این قوتی است که در ما ایجاد شده و مصداق آیه «تُرهِبونَ بهِ عَدُوَّ اللهِ وَ عَدُوَّکُم» است. بله، طبق فتوای رهبر شهیدمان سلاح هستهای نساختیم، اما چه کسی گفته است اورانیوم را نباید تا ۶۰ درصد و حتی بالاتر غنی کنیم؟ اگر این کار باعث ترس دشمن و بازدارندگی است، باید انجام شود. ذخایر هستهای ما هیچ تفاوتی با ذخایر بانک مرکزی ندارد؛ همانطور که کسی ذخایر بانک مرکزیاش را به بیگانه تحویل نمیدهد، این ذخایر نیز غیرقابل معامله و رقیقسازی است.
در پایان، پیام شما به مسئولین اجرایی در مواجهه با تهدیدات دشمن چیست؟
امروز این «ببر توخالی» ناتوانتر از هر زمان دیگری است. بهترین شاهد، سفر اخیر مقامات آمریکا به چین بود که هیچ دستاوردی نداشت و مورد مضحکه و تمسخر سیاستمداران جهان و حتی داخلیهای خودشان قرار گرفت. دشمن هر برگ برندهای از محاصره و حمله داشت، امتحان کرد و شکست خورد. انتظار این است که مسئولین با قوت و صلابت، به پشتوانه ملت غیوری که ۳۰ میلیون نفرشان شب و روز در کف میدان ایستادند، محکم در مقابل دشمن بایستند. اگر گفتگویی است، فقط برای استیفای حقوق ملت باشد. مسئولان نباید مرعوب تهدیدهای توخالی این «خوک کثیف و قمارباز آمریکایی» شوند.
نظر شما